De Kikkert en de Beer

Het gebeurde op een zondag in de zomer van 1955.Even buiten Hoogeveen in de gemeente Ruinen was kermis dat gebeurde in die tijd bij café Heins aan de toldijk.Dat was altijd erg aantrekkelijk omdat de gemeente Hoogeveen wegens religieuze redenen "s zondags geen kermis binnen haar grenzen dulde maar veel jongelui uit Hoogeveen gingen natuurlijk naar deze kermis want daar op die kermis was het natuurlijk veel spannender dan in de kerk.

Op de kermis slenterden ook enkele dienstplichtige soldaten rond die gelegerd waren in de Johannes Postkazerne in Havelte, het soldij van een soldaat was in die tijd 1 gulden per dag dus om eens een avondje door te zakken daar bleef je natuurlijk wel nuchter van.

In die tijd was een kermis heel anders dan tegenwoordig de kermisvermakelijkheden bestonden hoofdzakelijk uit een steile wand een draaimolen en een schiettent een steile wand bestond uit een houten ton van5 m hoog en9 m in doorsnee met aan de bovenkant een aantal staanplaatsen onder in de koepel werden dan 2 motoren binnen gelaten die rondjes begonnen te rijden en dat ging steeds harder en door de middelpuntvliegende kracht ging dat steeds hoger tot boven aan de rand van de koepel, soms reden ze bijna over je vingers.

Het meest bijzondere op de kermis was een tent met een zo"n 50 staanplaatsen met in het midden een soort boksring waarin zich twee bruine beren bevonden Voor aanvang van het gevecht kwam er een man met een beer naar buiten op een klein podium en die probeerde de aandacht van zoveel mogelijk mensen te trekken dat begon dan meestal zo,dames en heren wie wil er een partijtje worstelen met de bruine beer? niemand! als er dan geen antwoord uit het massaal toegestroomde publiek kwam herhaalde de man, is er dan niemand met spierballen die een robbertje gaat vechten met dit lieve beestje ook vaak gingen ze een beetje op het publiek inpraten van als je kans ziet om de beer te vloeren dat je dan een prijs van 25 gulden in ontvangst kon nemen, nou stel je eens voor dat was voor een soldaat 25 dagen soldij nou daar kon je wat mee doen. Een van die soldaten natuurlijk een beetje overmoedig door een paar pilsjes stapte naar voren en melde zich aan voor het gevecht met de grizzlybeer. Eerst kwam je naast de eigenaar op het podium te staan met er tussenin een enorme bruine beer die meer dan een kop groter was dan zijn tegenstander maar was dus voor de veiligheid wel gemuilkorft anders bleef er van de soldaat helemaal niks meer over nou ja niks misschien een uniform en een paar schoenen want dat vreten beren ook niet.De eigenaar ging dan vertellen dat deze soldaat het lef had om met deze enorme bruine beer te vechten dit gebeurde natuurlijk met opzet om maar zoveel mogelijk van je vrienden en kennissen naar binnen te lokken want die reageerden dan meesal van, als jij met die beer gaat vechten willen wij dat zien en na zo"n tien minuten als de tent vol was kon het eingelijke gevecht beginnen.

Aan de eene kant in de ring werd de beer losgelaten en aan de andere kant kwam de soldaat in de ring de soldaat stapte meteen in de richting van de beer het publiek huiverde maar de eigenaar zei meneer blijft u maar staan want de beer komt wel bij u en dat bleek ook zo te zijn want de beer waggelde met een trage gang in de richting van de soldaat en de  spanning steeg ten top want dit kon immers nooit goed aflopen.
De eerste kennismaking met de beer was dan ook al niet al te zacht want met zijn grote klauw sloeg de beer de soldaat al meteen een tand door de lip toen werd de soldaat ook link en de beer rook natuurlijk bloed de beer pakte de soldaat met zijn grote klauwen om het middel vast en slingerde hem in een hoek precies boven op een andere beer die daar rustig in een hoek lag dus dat kwam niet zo hard aan, de soldaat kwam terug en probeerde met een listige streek de beer bij zijn achterpoten onderuit te trekken om de beer op die manier op zijn rug te laten vallen maar niets was minder waar en het publiek was natuurlijk laaiend enthousiast je kreeg eingelijk het gevoel alsof je een lantaarnpaal uit de grond wilde trekken, maar opgeven voor zo'n laaiend publiek deed je niet.

Tegen het einde van het gevecht probeerde de soldaat zich met zijn laatste krachten aan de touwen vast te houden maar de beer sloeg zijn beide enorme klauwen om het middel van de soldaat en slingerde hem zo weer in een andere hoek toen wel bleek dat het een ongelijk gevecht was werd er door de eigenaar een einde aan gemaakt de soldaat werd bedankt voor zijn moed en kreeg voor de moeite een rijksdaalder voor een paar pilsjes.

Dit is een waar verhaal want die soldaat dat was ik.

Stoffer Kikkert Elim.